Przystanek „Emmagrube Bielitz”

Jestem na 52,5 kilometrze linii kolejowej Rokitki – Kożuchów, co zresztą potwierdza liczba na zachowanym słupku hektometrycznym.

Jest to właściwie jedyny zachowany ślad po tej linii kolejowej, uruchomionej na tym odcinku w 1891 roku i zlikwidowanej nieco ponad sto lat później w 1992 roku. Dzisiaj po torowisku ani śladu.

W tym miejscu (51°42’44.0″N 15°40’47.0″E) znajdował się przystanek kolejowy leżącej nieopodal wsi Bielice Kożuchowskie. Przed wojną przystanek nosił nazwę Emmagrube Bielitz.

No właśnie, słowo „Emmagrube” czyli kopalnia Emma. Po osobowym przystanku kolejowym absolutnie nic nie pozostało, ale po górniczej przeszłości tego miejsca i owszem. Patrząc na szerszy obszar przedwojennej mapy widać… kolejkę linową łączącą przystanek z kopalnią.

„Przystanek przy kopalni węgla brunatnego Braun-Kohlengrube Neustädtel-Bielitz wybudowano po jej otwarciu około 1915 r. i wyposażono w bocznicę i rampę wyładunkową z urządzeniami przeładunkowymi. Wydobywany w kopalni węgiel transportowany był na powierzchnię za pomocą wózków, które następnie za pomocą kolejki linowej o długości 1300 m transportowano na rampę kolejową. Po likwidacji kopalni w 1959 r. bocznicę i infrastrukturę przeładunkową zlikwidowano.”

Od strony drogi dochodzącej do danego torowiska zachowały się ruiny pomieszczenia będącego zapewne częścią bocznicy kopalni.

Natomiast nieopodal pośród drzew znajdują się betonowe pozostałości fundamentów infrastruktury kolei linowej i urządzeń przeładunkowych.

Przy drodze prowadzącej do wsi Nieciecz w miejscu gdzie górnicza kolej linowa przecinała drogę widoczne resztki podpór kolejki.


źródło map przedwojennych: deutschefotothek.de
fragment tekstu na podstawie broszury: „140 lat kolei w Nowej Soli i powiecie nowosolskim”

Borów Polski

Borów Polski to niewielka wioska (licząca obecnie nieco ponad 100 mieszkańców) położona na Wzgórzach Dalkowskich w województwie lubuskim. Wzmiankowana po raz pierwszy w dokumentach na początku XIII wieku.

Przed wjazdem do wioski od strony Borowa Wielkiego rzuca się w oczy stojący na niewielkim wzgórzu kościół św. Klemensa (51°41’51.0″N 15°40’13.0″E).

Początki tego późnogotyckiego kościoła sięgają początków XV wieku.

Około 1600 roku (choć niektóre źródła datują wcześniej), przy kościele dobudowano kaplicę św. Anny.

Kaplica dzisiaj znajduje się w ruinie.

Otoczenie kościoła okala ogrodzenie wykonane z pozyskanego w okolicy „materiału” – nagrobków z przykościelnego cmentarza.
Samych nagrobków na dawnym przykościelnym cmentarzu ostało się trzy…

Ta niewielka wieś posiada również jeszcze jeden okazały zabytek. Gotycki zamek rycerski z XIV wieku (51°41’55.0″N 15°40’14.0″E). Zaadoptowany na spichlerz w XIX wieku pełnił funkcję „magazynową” do 1968 roku…

… po czym zawalił się dach i od tego czasu zamek popada w ruinę.

Na koniec zacytuję dwa zdania z jednego z portali opisującego obszernie historię tej wsi (który zmobilizował mnie by tutaj przyjechać):

„Dziś ten nierozerwalnie związany z dziejami Borowa Polskiego zabytek czeka na ratunek. Wymaga zabezpieczenia i podjęcia badań archeologicznych”

„Jeżeli w najbliższych latach nie podejmiemy tego trudu z krajobrazu regionu znikną kolejne świadectwa jego ciekawych dziejów.”

Nic dodać nic ująć… Śpieszmy się zwiedzać póki stoją…


źródło starych fotografii: dolny-slask.org.pl; tygodnikkragpl.beep.pl

Annabrzeskie Wąwozy

Już wiem czemu na jednej ze stron internetowych znalazłem zdanie na temat Wzgórz Dalkowskich: „Pośród okolicznych pagórków spotykają się miłośnicy ostrej jazdy na rowerze”. Mogę tylko dodać, że ta jazda następuje w pięknym towarzystwie przyrody (oczywiście, jeśli ‚ostry’ rowerzysta ma ochotę i czas by spojrzeć nie tylko przed przednie koło), takich jak rezerwat „Annabrzeskie Wąwozy”. Jakby ktoś w rezerwacie szukał przy okazji wieży widokowej, to mój wpis o niej jest tutaj.

rez_ann_waw_1

Annabrzeskie Wąwozy – wieża widokowa [zn.]

Wieża widokowa (51°40′35.2″N 15°50′5.2″E), która została zaznaczona, i momentalnie zauważona przeze mnie na mapie turystycznej Wzgórz Dalkowskich…

źródło mapy: własne

… wieża, do której kierują liczne ‚szlakowskazy’ w okolicy…

… wieża, która po dotarciu na miejsce wygląda następująco…

… szkoda.

Dopisuje [zn.] – zniszczony. Jakby ktoś odszukał w Internecie ten wpis zanim przybędzie w to miejsce. Żeby się nie zdziwił.