Smreczyna

Smreczyna to wieś leżąca na południu Kotliny Kłodzkiej w Wysoczyźnie Międzylesia przy drodze krajowej nr 33. Robię sobie tutaj postój, gdyż chcę odwiedzić jedno zapomniane miejsce znajdujące się w lesie przy wiosce. Parkuję na poboczu, po wyjściu z samochodu widoczki ‚sielskie-anielskie’ 😉

Zanim udam się w las, idę jeszcze zobaczyć stojącą przy drodze barokową grupę figuralną z XVIII wieku, która składała się z trzech rzeźb: piety i po jej obu stronach dwóch postaci: św. Jana Ewangelisty oraz Marii Magdaleny.

Pełen opis tego pomnika jest niestety w czasie przeszłym, gdyż figury św. Jana obecnie juz nie ma. Został tylko postument 😦

Tak wyglądała grupa figuralna w 1985 roku:

autor zdjęcia: Marek Kledzik

Znalazłem zdjęcie w internecie jeszcze z kompletem figur, które datowane jest na 2008-2010 rok. Nie przeczytałem nigdzie co było przyczyną zniknięcia figury, ale obawiam się że chyba po prostu została skradziona.

źródło zdjęcia: fotopolska.eu


Zapomnianym miejscem, które mnie interesuje jest położony około 1 kilometra na wschód od wsi Smreczyna, niewielki kamieniołom (50°07’44.5″N, 16°40’44.5″E)


źródło mapy: amzp.pl

Kamieniołom ten jest nieczynny od dziesięcioleci, został on zaznaczony na mapie turystycznej:

źródło mapy: Sygnatura

Kamieniołom nie był duży. Jego ślad na mapie cieniowanej terenu pokazuje, że ściana kamieniołomu miala 40-50 metrów szerokości.


źródło mapy: geoportal.gov.pl

Po dotarciu na miejsce widzę, że faktycznie kamieniołom był niewielki – wysokość skalnej ściany to raptem kilka metrów.

Dotarcie od leśnej drogi pod ścianę kamieniołomu okazuje się małym wyzwaniem – ilość zielska i chaszczy jest przerażająca. Zaczynam się zastanawiać, czy w ogólę odnajdę ciekawostkę, która ponoć znajduje się tutaj na skale.

Po ciężkich bojach z chaszczami zauważam miejsce, dla którego zdecydowałem się przyjśc tutaj i walczyć z roślinnością…

… na jednej ze skał na ścianie kamieniołomu w Smreczynie ktoś wykuł rysunek. 🙂

Co ten ryt miałby przedstawiać oraz kiedy on powstał – tego nie wiem. Ale spodobał mi się 🙂 Przypuszczam, że podobnie jak ‚rysunki’ na skałach w kamieniołomie nad Studzienną w Górach Stołowych, tak i ten jest ‚dziełem sztuki’ jakiegoś kamieniarza z kamieniołomu wykonanym podczas odpoczynku od pracy.

 


 

Topograficzne porządki… – Wysoczyzna Miedzylesia

Czytający mojego bloga od dłuższego czasu być może pamiętają moją batalię rozpoczętą w 2013 roku, czy podawane szczyty w niektórych pasmach górskich Sudetów są faktycznie najwyższymi w swoim regionie. Moje obserwacje podsumowywałem w jednym wpisie – „Topograficzne porządki najwyższych wierzchołków mezoregionów Sudetów„.

Po trzech latach całkowitego braku aktywności w obszarze ‚topograficznych porządków’ wracam do tematu 🙂 Korzystając z faktu pobytu na południowym krańcu Ziemi Kłodzkiej przypominam sobie, że nie sprawdzałem jeszcze praktycznie moich wątpliwości odnośnie powszechnie uważanego najwyższego punktu Kotliny Kłodzkiej, a dokładniej Wysoczyzny Międzylesia wchodzącej w skład tejże kotliny. Pora więc na…


Topograficzne porządki… – Wysoczyzna Miedzylesia

Na listę Korony Sudetów Polskich jako najwyższy punkt Kotliny Kłodzkiej (po polskiej stronie) wpisane zostało wzgórze Sikornik znajdujące się na południe od miejscowości Międzylesie. Wysokość tego wzgórza podawana na mapach topograficznych wynosi 549,9m n.p.m.

Około 1.5 kilometra na wschód od wzgórza Sikornik znajduje się bezimienne wzniesienie (samo miejsce nazywane jest Trzy Dworki). Na mapie topograficznej oznaczona jest kota wysokościowa tego wzniesienia z napisaną wysokością 557m n.p.m. Owo wzniesienie bez nazwy należy do Wysoczyzny Międzylesia a to oznacza że jest ono wyższe od wzgórza Sikornik wg mapy o 8 metrów.

Koniecznie muszę zweryfikować czy to prawda 🙂

źródło mapy: geoportal.gov.pl

Oto wzgórze Sikornik, które zostało zaliczone do Korony Sudetów Polskich, widziane od wschodu. Nie zdobywałem tego szczytu od 5 lat i na pewno nie od tej strony  😀

Na wierzchołku Sikornika (50°08’05.0″N, 16°40’40.5″E) nic się nie zmieniło od mojej ostatniej wizyty – widać pozostałości fundamentów wieży triangulacyjnej oraz reper.

Tym razem stawiam mój wysokościomierz barometryczny na reperze. Przy okazji czekania na wynik pomiaru wysokości podziwiam widok z Sikornika w stronę Masywu Śnieżnika w oddali.

Odczytany pomiar wysokości wzgórza Sikornik wyniósł 546m n.p.m.


Pora na drugie wzniesienie oddalone o 1.5 kilometra. Od Sikornika prowadzi w jego pobliże szeroka szutrowa droga.

Mniej więcej w połowie drogi mijam miejsce zwane Trzy Dworki (Dreihöfe). Przed drugą wojną światową znajdował się tutaj przysiółek.

źródło mapy:amzp.pl

Po nieistniejącym dzisiaj przysiółku ostał się dość spory sad z charakterystycznie powyginanymi drzewami owocowymi posadzonymi w równiutkich rzędach.

Eksplorację okolic Trzech Dworków zostawiam sobie na kiedy indziej – upał zaczyna być nie do zniesienia.

Docieram na miejsce oznaczone na mapie topograficznej jako wyższe od wzgórza Sikornik. Okazuje się to być spora łąka, z której nawet jest widok w kierunku góry Jeřáb.

Wybieram najwyższy punkt na tej łące (50°08’03.0″N, 16°41’50.0″E). Stawiam wysokościomierz na ziemi i czekam na pomiar. Otrzymany wynik – 558m n.p.m.

Różnica wysokości na korzyść bezimiennego wzgórza wynosi ponad 10 metrów. Pomiaru dokonałem amatorskim wysokościomierzem barometrycznym, ale różnica otrzymanych rezultatów pomiarów jest na tyle duża, że mogę przyjąc wiarygodne wnioski, które ze wzniesień jest wyższe.

W świetle powyższego:

Najwyższy punkt Wysoczyzny Międzylesia jest na wzniesieniu w pozycji GPS: (50°08’03.0″N, 16°41’50.0″E)

Co należało dowieść 🙂


 

graniczny Nepomucen

Co roku staram się wygospodarować co najmniej dzień aby połazić wzdłuż granic państwowych  i ‚policzyć słupki graniczne’ 😉 , które trafiają później na mojego bloga „Graniczne Ścieżki„. Tym razem w 2018 roku przespacerowałem się kilka kilometrów wzdłuż granicy polsko-czeskiej na zachód od miejscowości Boboszów, czyli patrząc na mapę – ‚na samym dole’ Ziemi Kłodzkiej.

Oprócz przejścia wzdłuż linii granicznej interesowało mnie szczególnie jedno miejsce na granicy, przy słupku granicznym nr III/91. Jest to około 2 km na zachód od przejścia granicznego w Boboszowie (50°06’08.5″N, 16°40’48.0″E).

Tutaj, na zupełnym odludziu (do najbliższego gospodarstwa w Czechach jest stąd kilkaset metrów) stoi figura postaci św. Jana Nepomucena.

Stojąca na granicy figura Napomucena została zaznaczona na mapie z 1780 roku. Stała ona przy starym trakcie solnym, który w tym miejscu przechodził do Prus. Jak wiele tego typu figur postawiona ona została w tym miejscu zapewne aby Jan Nepomucen miał pod swoją opieką podróżnych podążających dawną drogą solną.

źródło mapy: oldmaps.geolab.cz

Przebieg dawnej drogi solnej widać jeszcze na mapie z 1952 roku.

źródło mapy: archivnimapy.cuzk.cz

Obecnie dawna droga przestała istnieć. Po stronie polskiej zarosła ona prawie całkowicie, natomiast po stronie czeskiej droga została zaorana i obecnie zajmuje jej miejsce łąka.

Przebieg linii granicznej na czole słupka granicznego III/91 jednoznacznie pokazuje, że Nepomucen stoi po dzisiejszej stronie polskiej (a przed II wojną światową po stronie pruskiej).

Lokalizację pomnika po stronie polskiej ‚formalnie’ potwierdza wojskowa mapa graniczna:

źródło mapy: statnihranice.cz

Oznacza to, jest to najbardziej na południe wysunięta figura Napomucena na obszarze Dolnego Śląska, a co za tym idzie również na Ziemi Kłodzkiej.

 


Specjalistą i miłośnikiem Nepomucenów nie jestem 🙂 , zacytuję więc opis pasjonatów tego typu pomników:

Święty przedstawiony w postawie stojącej w kontrapoście na lewej nodze, prawe kolano ugięte. Ubrany w długą, ukształtowaną w fałdy sutannę, spod której wystaje trzewik. Komża sięga kolan, dołem wykończona jest szeroką koronką, ukształtowana w większe i mniejsze fałdy. Na ramionach futrzana peleryna z kapturem. Pod szyją wysoki, spięty kołnierz w kształcie stójki z wypustkami. Na głowie biret, spod którego opadają na ramiona bujne, falowane włosy. Na twarzy broda i wąsy. Wokół głowy brak otoku z gwiazd. Oczy otwarte, wzrok spokojny, skierowany przed siebie. Na lewym ramieniu święty trzyma krucyfiks, wzdłuż którego ułożony jest liść palmy. Krucyfiks podtrzymuje dołem prawą dłonią.

fragmenty tekstu na podstawie: nepomuki.pl


Zainteresował mnie cokół pomnika, gdzie na trzech z czterech ścian znajdują się inskrypcje.

Na wschodniej ścianie cokołu wykuto kilka dat, najprawdopodobniej kolejnych renowacji, najstarsza z dat to 1730 rok:

IS 1897
IS 1826
Ao. 1730
A.F.L
17 J.D. 66

Południowa ściana cokołu ma wykute inicjały M.F. oraz datę 1931.

Na zachodniej ścianie cokołu wykuto tekst, będący chronostychem. Znajduje się tutaj również mała kwadrawtowa wnęka.

Górny wers chronostychu to:

DIVVS PATRONVS IOANNES NEPOMV
CENVS

Napis dolny brzmi:

hIC stat. pro. parte honorIs nostrI

Wyróżnione litery po zsumowaniu jako liczby rzymskie dają w wyniku datę:

D+I+V+V+V+I+M+V+C+V+I+C+I+I = 1730

Sam chronostych można przetłumaczyć jako: „Święty patron Jan Nepomucen / Ten posąg jest częścią naszego honoru”. Data 1730 z chronostychu jest najprawdopodobniej datą powstania tego pomnika.


Pozostaje jeszcze pytanie w jakim kierunku spogląda figura Napomucena? Pasjonaci opisują, że figura zwrócona jest w stronę miejscowości Lichkov…

… jednak mierząc dokładnie, wzrok figury skierowany jest praktycznie idealnie w kierunku zachodnim. Prowadząc na mapie linię na zachód od tego miejsca okazuje się, że linia przecina – leżącą 160 kilometrów dalej Pragę.

podkład mapy: google.com

Wygląda więc na to, że Nepomuk patrzy w stronę stolicy Czech 🙂


 

Bystrzyca Kłodzka – dwie baszty i brama

Siedzę z synem w schronisku Jagodna. Na dworze leje. Pomysłu co robić żadnego nie mam. Syn patrzy na mapę Ziemi Kłodzkiej wiszącą w schronisku i ni stąd ni zowąd mowi do mnie:

Ja chcę pojechać do Bystrzycy Kłodzkiej…

Wsiadamy więc do samochodu i zjeżdzamy na dół. Przestaje padać. 🙂

W Bystrzycy rzut oka na wiszący przy zachowanych murzach miejskich stary plan miasta:

źródło planu: tablica informacyjna w Bystrzycy

Jako że wyjazd jest spontaniczny jesteśmy do zwiedzania Bystrzycy kompletnie nieprzygotowani 🙂 Decydujemy, że idziemy na rynek a potem zobaczymy. Wyglądamy chyba na turystów, bo w pewnym momencie podchodzi do nas jeden pan z zapytaniem, czy chcemy zobaczyć dwie baszty i bramę.

Będziemy mogli wejść do środka bo do nich wszystkich ten pan ma klucze 🙂


Brama Wodna

Pierwsza do odwiedzenia była pochodząca z XIV wieku stara brama wjazdowa do miasta od jego południowej części.

Widok z Bramy Wodnej na południową część miasteczka oraz górujący w tle najwyższy szczyt Gór Bystrzyckich – Jagodną.


Baszta Kłodzka

Tu trzeba było zapłacić za wstęp. Kasjerem był oczywiście Pan z kluczami 😉

Drzwi ‚do nikąd’ – dawniej było to zapewne przejście do nieistniejącej dzisiaj bramy obok baszty.

Baszta Kłodzka ma na szczycie taras widokowy. Z niego widok na stare miasto i Góry Bystrzyckie z Jagodną…

… Góry Bardzkie …

… oraz przebijający się zza Baszty Rycerskiej wierzchołek Śnieżnika.


Baszta Rycerska

Ostatnia z odwiedzonych baszt została wzniesiona w 1580 roku.

W XIX wieku została ona zaadoptowana na dzwonnicę, w jej środku znajdują się dwa dzwony.

Wejście na górę prowadzi właściwie po drabinach a nie schodach.

Baszta nie ma tarasu, widoki podziwialiśmy uchylając drewniane żaluzje okienek.


Zwiedzenie baszt i bramy zajęło nam prawie dwie godziny. Przechadzamy się po tym jeszcze przez chwilę starą częścią miasteczka. Tak zleciało nam całe popołudnie.

Jest jeszcze jedna rzecz, która utkwiła mi w pamięci z tej spontanicznej wizyty.

W czasach elektryfikacji i telefonizacji miejscowości, Bystrzyca Kłodzka musiała być wręcz opleciona wszelkiego rodzaju drutami.

źródło fotografii: dolny-slask.org.pl

Wsporniki i ceramiczne izolatory na ścianach i dachach gdzieniegdzie pozostały do dziś. Robiło to dla mnie niesamowity klimat w ciasnej zabudowie, takich widoków pozostało już naprawdę niewiele…


Do Bystrzycy Kłodzkiej ponownie zaglądam w 2021 roku. Wybieram się późnym popołudniem zaglądnąc ponownie do bystrzyckich uliczek starego miasta. Najpierw idę na plac gdzie stoi kamienny pręgierz z wykutą datą 1813.

Po drodze zauważam na scianie jednego z domów coś w rodzaju herbu z datą 1809.

Na placu gdzie znajduje się ratusz przyglądam się stojącej imponującej kolumnie świętej Trójcy. Prócz bogatych rzeźbień ciekawostką jest fakt, że metalowe ogrodzenie wokół tej figury wykonał społecznie w 1953 roku Jan Liwacz – kowal, który jako więzien obozu w Oświęcimiu był wykonawcą napisu ‚Arbeit Macht Frei’ nad bramą obozu śmierci.

Na koniec idę pod dom, który znajduje się na ulicy Kościelnej 3. Dom na pierwszy rzut oka nie wygląda na jakiś wyjątkowy.

Uważniej jednak przyglądam się staremu kamiennemu portalowi nad drzwiami wejściowymi.

Gmerk na portalu ma wykutą datę 1788, jednak nie to jest najbardziej ciekawe na tym portalu.

To co przykuło moją uwagę to wykuty tekst po obu stronach gmerka: „NICLAS SCHOLIS”

i po drugiej stronie „ANNO 1557 DE”.

XVI-wieczna data 1557 zostaje dopisana do mojego zestawienia „Na kamieniach i skałach – Wehikuł Czasu„. 🙂


Topograficzne porządki najwyższych wierzchołków mezoregionów Sudetów.

ostatnia aktualizacja wpisu: 2020-07-31

Już jakiś czas temu, zauważyłem na warstwicach map topograficznych, że niektóre szczyty zaliczane do Koron wcale nie są tymi najwyższymi w mezoregionach. Zacząłem wgryzać się dokładnie w mapy i dostępne informacje szukając tych fizycznie najwyższych wierzchołków.

Ten wpis, na bieżąco aktualizowany o ciągle nadchodzące nowe informacje, zbiera w jednym miejscu dotychczasowe rezultaty poszukiwań.

 


Góry Kaczawskie

  • powszechnie uznawaną najwyższą górą w Górach Kaczawskich (i reprezentowaną w Koronach górskich) jest Skopiec (50°56′39.7″N 15°53′05.8″E).
  • wg wysokości i warstwic podawanych na mapie topograficznej geoportalu wynika:
    • góra Baraniec 720,3m n.p.m. (50°56’27.0″N, 15°53’03.4″E) wierzchołek położony 400 metrów na południe od góry Skopiec jest od niego wg mapy 2 metry wyższy
    • góra Folwarczna 720m n.p.m. (50°56’37.4″N, 15°52’21.8″E) wierzchołek położony 850 metrów na zachód od góry Skopiec jest od niego wg mapy 2 metry wyższy (według warstwic). Góra ta na mapie została błędnie oznaczona jako Maślak.

 

  • Moje pomiary wysokościomierzem barometrycznym tych trzech szczytów zrobione 4 maja 2014 wykazały, że najwyższą w Górach Kaczawskich jest Folwarczna. Wyniki względnej różnicy wysokości pomiędzy nimi wyniosły:
    • Baraniec: +1 metr wysokości więcej niż Skopiec.
    • Folwarczna: +5 metrów wysokości więcej niż Skopiec
  • analiza zakupionych w Centralnym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej numerycznych map wysokościowych wykazała, że wysokości tych szczytów w ich najwyższym punkcie są następujące:

Folwarczna: 722.91m n.p.m. (50°56’37.8″N, 15°52’22.3″E)

Skopiec: 720.48m n.p.m. (50°56’38.3″N, 15°53’04.8″E)

Baraniec: 719.86m n.p.m. (50°56’27.0″N, 15°53’03.8″E)

  • Dodatkowo udostępniony na geoportalu w 2019 roku odczyt z map wysokościowych pozwala określić najwyższy punkt czwartego wzgórza Gór Kaczawskich – Okole. Odczytana wysokość wyniosła 722,79m n.p.m. (50°58’51.0″N, 15°49’02.1″E)
  • W lipcu 2020 roku udostępniono darmowe dane pomiarowe NMT. Wynika z nich, że skałka na Okolu została błednie sklasyfikowana,w związku z czym jej wysokość nie była brana pod uwagę. Najwyższy punkt tej skałki (50°58’50.5″N, 15°49’04.5″E), wynosi 725.13m n.p.m. !

Tak więc najwyższym punktem w Górach Kaczawskich jest góra Okole! – 725.1m n.p.m.

 

„Folwarczna” jest nazwą wzgórza wg Państwowego Rejestru Nazw Geograficznych dostępnego w serwisie geoportal.gov.pl

.


Góry Bardzkie

  • powszechnie uznawaną najwyższą górą w Górach Bardzkich (i reprezentowaną w Koronach górskich)jest Kłodzka Góra (50°27’05.7”N 16°45’11.7”E).
  • wg wysokości i warstwic podawanych na mapie topograficznej geoportalu wynika, że Szeroka Góra 765m n.p.m. (50°27’13.7″N, 16°45’30.6″E) wierzchołek położony 450 metrow na wschód od Kłodzkiej Góry jest od niej wg mapy 3 metry wyższy.

 

  • Moje pomiary z 27 maja 2015 potwierdziły, że Szeroka Góra jest najwyższą w Górach Bardzkich (ze zmierzoną wysokością 766m n.p.m. w najwyższym punkcie), dodatkowo zmierzona wysokość Kłodzkiej Góry wynosi 758m n.p.m.
  • z komentarza otrzymanego od ‚ ingvarek‚ należy dodać, że wysokości powyższych szczytów według Głównego Urzędu Geodezji i Kartografii wynoszą:
    • Kłodzka Góra – 757,1 m n.p.m.
    • Szeroka Góra – 766,1 m n.p.m.
  • analiza zakupionych w Centralnym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej numerycznych map wysokościowych wykazała, że wysokości tych szczytów w ich najwyższym punkcie są następujące:

Kłodzka Góra: 757.07m n.p.m. (50°27’06.0″N, 16°45’11.6″E)

Szeroka Góra: 766.09m n.p.m. (50°27’13.2″N, 16°45’30.5″E)

Dokładność danych numerycznych map wysokościowych wynosi 0.2 metra, dlatego należy uznać, że:

Najwyższym szczytem Gór Bardzkich jest Szeroka Góra.

.


Góry Bystrzyckie

Z racji niejednolitego nazewnictwa na mapach tego rejonu w opisie przyjąłem nazwy: Jagodna (wierzchołki północny i południowy) z podaniem ich współrzędnych geograficznych.

 

  • powszechnie uznawaną najwyższą górą w Górach Bardzkich (i reprezentowaną w Koronach górskich) jest Jagodna (wierzchołek południowy) (50°15’08.5”N 16°33’53.2”E).
  • warstwice na mapie topograficznej geoportalu pokazują, że wierzchołek północny wierzchowiny Jagodnej (50°15’39.6″N, 16°33’38.2″E) jest wyższy.

  • Moje pomiary wysokościomierzem barometrycznym zrobione 14 maja 2015 roku wykazały, że wierzchołek północny wierzchowiny Jagodnej jest o 9 metrów wyższy od położonego 1 kilometr dalej wierzchołka południowego.
  • z komentarza otrzymanego od ‚ ingvarek‚ należy dodać, że wysokości powyższych szczytów według Głównego Urzędu Geodezji i Kartografii wynoszą:
    • Jagodna (wierzchołek południowy 50°15’08.5”N 16°33’53.2”E) – 977,7 m n.p.m.
    • Jagodna (wierzchołek północny 50°15’39.6″N, 16°33’38.2″E) – 985,0 m n.p.m.
  • analiza zakupionych w Centralnym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej numerycznych map wysokościowych wykazała, że wysokości tych szczytów w ich najwyższym punkcie są następujące:

Jagodna – wierzchołek północny: 985.23m n.p.m. (50°15’39.8″N, 16°33’37.9″E)

Jagodna – wierzchołek południowy: 977.94m n.p.m. (50°15’09.0″N, 16°33’51.8″E)

 

Dokładność danych numerycznych map wysokościowych wynosi 0.2 metra, dlatego należy uznać, że:

Najwyższym szczytem w Górach Bystrzyckich jest Jagodna (wierzchołek północny 50°15’39.8″N, 16°33’37.9″E) .

.


Góry Złote (Rychlebské hory)

  • powszechnie uznawaną najwyższą górą w Górach Złotych (i reprezentowaną w Koronach górskich) jest Smrk (50°13’46.4″N, 17°02’02.2″E).
  • Travná hora 1128,4m n.p.m. (50°13’7.0″N, 17°0’56.2″E) wierzchołek położony 1,8 kilometra na południowy-zachód od Smrk jest ma wg mapy czeskiego geoportalu z 2013 roku wysokość 1128.4m n.p.m., podczas gdy Smrk w najwyższym punkcie ma oznaczoną wysokość 1126.7m n.p.m.

  • Moje wyniki porównania odczytu wysokości wysokościomierzem barometrycznym obydwu wierzchołków w 2013 roku wykazały, że Travná hora jest wyższa o 1 metr, jednak różnica wysokości jest w granicach błędu wysokościomierza, więc ten amatorski pomiar nie jest jednoznaczny.
  • W 2015 roku na czeskim geoportalu usunięto wysokość 1128m n.p.m. z wierzchołka szczytu Travná hora…

2013:

2015:
  • W 2018 roku otrzymuję komentarz z informacją o możliwości odczytywania wysokości z numerycznych map wysokościowych dostępnych na czeskim portalu. Wyniki dla szczytu Travná hora i Smrk są następujące:

źródło map i pomiarów: ags.cuzk.cz

Travná hora – 1123.75 m n.p.m.
Smrk – 1126.76 m n.p.m.

Odczyt z numerycznych map wysokościowych jednoznacznie udowadnia, że:

Najwyższym szczytem w Górach Złotych (Rychlebské hory) jest Smrk.

.


Góry Stołowe

  • Skalniak położony jest 2km na południowy-zachód od Szczelińca Wielkiego. Warstwice na mapie topograficznej geoportalu prowadzą na wierzchołek Skalniaka na wysokość ok. 924m n.p.m., podczas gdy Szczeliniec Wielki ma wierzchołek oznaczony na wysokości 919,2m n.p.m (a patrząc na warstwice, dochodzą one do 920m n.p.m.).

 

  • Pomiar wysokości na szczycie Skalniak dokonany przeze mnie wysokościomierzem barometrycznym 19 maja 2015 roku wykazał, że Skalniak jest wyższy od repera na Szczelińcu Wielkim o 3 metry. Zmierzona wysokość Skalniaka wynosi 922 m n.p.m., jednakże:
  • analiza zakupionych w Centralnym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej numerycznych map wysokościowych wykazała, że wysokości tych szczytów w ich najwyższym punkcie są następujące:

Skalniak: 919.67m n.p.m. (50°28’20.4″N, 16°19’16.2″E)

Szczeliniec Wielki – skała „Kaczęta”: (50°29’05.4″N, 16°20’25.4″E) – 922.27m n.p.m.

Najwyższy punkt na skale Tron Pradziada wynosi 921.73m n.p.m. (50°29’05.6″N, 16°20’27.6″E) – więc ta skała nie jest najwyższą na Szczelińcu Wielkim.

Dokładność danych numerycznych map wysokościowych wynosi 0.2 metra, dlatego należy uznać, że:

Najwyższym szczytem Gór Stołowych jest Szczeliniec Wielki ale jego powszechnie podawana wysokość oraz najwyższe miejsce jest błędna.


Rudawy Janowickie

  • Za najwyższy punkt w Rudawach Janowickich uważa się reper geodezyjny na wierzchowinie góry Skalnik (50°48′30.0″N 15°54′01.0″E) z podawaną na mapach wysokością 944.0m n.p.m.
  • Około 500 metrów na zachód od tego repera na wierzchowinie Skalnika znajduje się skała z punktem widokowym (50°48’26.5″N, 15°53’38.5″E), zwana przed wojną „Friesensteine”. Obecnie spopularyzowana nazwa na mapach turystycznych tej skały to „Ostra Mała” i jej wysokość 935m n.p.m. podawana jest przeważnie z punktu repera geodezyjnego nieopodal skały. Jednakże według mapy topograficznej wysokość tej skały wynosi 16 metrów od podstawy, która to podstawa skały narysowana jest na poziomicy 930 metrów n.p.m. Oznaczałoby to wysokość skały z punktem widokowym jako 946m n.p.m. w jej najwyższym punkcie.
  • Według moich pomiarów najwyższy punkt znajduję się na „Ostrej Małej” jednak wyniki są w granicach błędu odczytu mojego wysokościomierza.
  • udostępniony na geoportalu w 2019 roku odczyt z map wysokościowych pokazuje następujące najwyższe wysokości:

„Ostra Mała”: 944,37m n.p.m. (50°48’26.5″N, 15°53’38.7″E)

Skalnik (reper): 944,2m n.p.m. (50°48’30.5″N, 15°54’01.0″E)

Dokładność danych numerycznych map wysokościowych wynosi 0.2 metra, dlatego różnica wysokości na korzyść „Ostrej Małej” jest ciągle w granicach błędu.


Góry Izerskie

  • Podawana na mapach różnica wysokości pomiędzy górami: Wysoka Kopa (polska część Gór Izerskich) i Smrk (czeska część Gór Izerskich) wynosi nieco ponad metr na korzyść Wysokiej Kopy.
  • odczyt wysokości z czeskiego numerycznego Modelu Terenu oraz udostępniony na geoportalu w 2019 roku odczyt z map wysokościowych pokazuje następujące najwyższe wysokości:

Wysoka Kopa: 1127,01m n.p.m.

źródło map i pomiarów: geoportal.gov.pl

Smrk: 1124,19m n.p.m.

źródło map i pomiarów: ags.cuzk.cz

 


Kotlina Kłodzka (Wysoczyzna Międzylesia)

      • Region reprezentowany w Koronie Sudetów Polskich przez wzgórze Sikornik o wysokości 549,9m n.p.m.
      • Bezimienne wzgórze położone około 1,5km na wschód od Sikornika (miejsce nazywane jest Trzy Dworki) ma wysokość w swoim największym punkcie – 557m n.p.m.

Moje pomiary wysokościomierzem barometrycznym zrobione 3 maja 2018 roku potwierdziły, że owo bezimienne wzgórze jest wyższe w swoim najwyższym punkcie od wzgórza Sikornik o ponad 10 metrów.

Najwyższy punkt Wysoczyzny Międzylesia jest na wzniesieniu w pozycji GPS: (50°08’03.0″N, 16°41’50.0″E)

 


Wzgórza Bielawskie

      • Wzgórza reprezentowane w Koronie Sudetów Polskich przez wzgórze Wrona o wysokości 456m n.p.m.
      • Wzgórze w tym paśmie, oznaczane na niektórych mapach jako Wacławka (niemiecka nazwa „Wenzel Koppe”; a wg nazewnictwa z Monitora Polskiego 1954 nr 38 poz. 516 – „Działynia”) ma wysokość 474m n.p.m. (czyli jest 18 metrów wyższe niż Wrona)


źródło map: geoportal.gov.pl; geoportal.cz; Sygnatura