Cmentarz rodziny Römpler

Niecały kilometr na wschód od centrum Sokołowska, w lesie na zboczu góry Włostowa znajduje się mały cmentarzyk (50°41’02.5″N 16°14’53.5″E).

źródło mapy: geoportal.gov.pl

Jest to rodzinna nekropolia Römplerów.

Nazwisko Römpler jest znane w Sokołowsku. Doktor Theodor Römpler był pod koniec XIX wieku współtwórcą powstania i świetności Sokołowska jako uzdrowiska. Jego sanatorium funkcjonuje do dzisiaj (obecnie sanatorium „Biały Orzeł”),  a między innymi z jego inicjatywy powstał park zdrojowy.

Na rodzinnym cmentarzu znajduje się pięć grobów…

… w tym doktora Theodora Römplera i jego żony Elsy.

Cmentarz jest bardzo zadbany, pomimo, że znajduje się w pewnym oddaleniu od leśnej drogi prowadzą do niego oznaczenia.

Reklamy

Freudengrundschanze – skocznia w Sokołowsku [zn.]

Jest przełom roku 1935/1936, trwają przygotowania drużyn niemieckiej III Rzeszy na Igrzyska Olimpijskie mające się odbyć w 1936 roku w Garmisch-Partenkirchen. Ekipa niemieckich skoczków narciarskich na miejsce przygotowań przedolimpijskich wybiera skocznię K-60 Freudengrundschanze w wypoczynkowej miejscowości Görbersdorf na Dolnym Śląsku.

Görbersdorf czyli dzisiejsze Sokołowsko, po skoczni ani śladu. Konia z rzędem kto znajdzie mieszkańca w tej miejscowości, który wskaże gdzie znajdowała się skocznia. Ktoś coś o niej słyszał, nic więcej.

Zachowały się stare fotografie, ale czy na ich podstawie będę mógł znaleźć skocznię? Ciężko wręcz niemożliwe, ale przecież skocznia ma swój charakterystyczny kształt w terenie, przeglądam więc mapę cieniowania z okolic Sokołowska i znajduje COŚ co może być dawną skocznią 🙂

żródło mapy: geoportal.gov.pl

Zwymiarowanie obiektu na mapie zgadza się jeśli to miałaby być skocznia K-60. Teraz nic, tylko się tam wybrać i stwierdzić czy to faktycznie dawna skocznia, której szukam…

Jestem pod skocznią… jeśli to rzeczywiście tutaj była skocznia.

Czeka mnie strome podejście, jeśli to skocznia to motywuje mnie to, że… skoczkowie mają to na co dzień.

Podczas stromego podejścia ukształtowanie terenu utwierdza mnie na 100% – to jest bula skoczni, nie może być inaczej!

Docieram do miejsca, gdzie znajdował się próg skoczni (50°41’07.5″N 16°15’28.0″E). Znajduje się tutaj droga leśna, która przecina skocznię. Po starych zdjęciach wnioskuję, że próg był nad tą drogą.

źródło starych fotografii: dolny-slask.org.pl

Spacer po Sokołowsku

Zacznę wpis o Sokołowsku taką wzmianką:

„W okresie II wojny światowej Sokołowsko nie odniosło żadnych zniszczeń…”

Oto przedpołudniowa godzinna przechadzka po tej wsi w Górach Suchych, nazywana przed wojną Görbersdorf i ponoć znana wtedy w całej Europie jako „śląskie Davos”.

źródło mapy: deutschefotothek.de

„Rozwój i sława wsi następuje po roku 1849, kiedy za sprawą głównie dr Hermanna Brehmera powstaje tu uzdrowisko.”

„W roku 1878 wybudowane zostaje sanatorium Brehmera.”

żródło zdjęcia: mieroszow.pl

„W roku 1862 na 70 hektarach powstaje park zdrojowy z ujęciami wody źródlanej…”

„W 1901 roku dla licznie napływających turystów z Rosji wybudowano w parku kaplicę obrządku prawosławnego…”

„… za czasów PRL zakłady lecznicze czynne są jeszcze kilka lat po wojnie, po czym nie wykorzystywane popadają w ruinę. Olbrzymia część infrastruktury sanatoryjnej wsi ulega dewastacji.”

Obecnie powoli pojedyncze miejsca są odnawiane i przywracana jest im dawna świetność. Tym co zależy na powrocie Sokołowska do dawnej sławy przyświeca napis umieszczony na odtworzonym placu przed cerkwią:

„Otwarty dialog , współpraca i tolerancja pomagają budować wspólnie wspaniałe miejsca; nie tylko dawniej, ale i dziś”

fragmenty tesktu na podstawie informacji z tablic turystycznych w Sokołowsku.

Wałbrzyski las.

Miasto Wałbrzych w swoich rozległych granicach administracyjnych ma całkiem sporo obszarów leśnych.

O las w Wałbrzychu się dba, przynajmniej w kontekście ochrony przeciwpożarowej. Oto przy jednym z wejść na drogę leśną napotykam na dwie tabliczki informacyjne na drzewie:

W sumie to nic dziwnego, że wiszą one tutaj od dobrych kilkudziesięciu lat. W końcu treść na nich jest ciągle aktualna.

Czy warto więc w ogóle pisać o tych tablicach?

Po drugiej stronie miasta, znowu na drzewie przy leśnej ścieżce kolejne dwie tablice.

Czas zamocowania tych tablic szacuje na podobny co poprzednio napotkane. Informacja na jednej z nich – interesująca.  😉

Radosno

Ostatnio zaciekawiła mnie jedna z usług dostępna w serwisie geoportal, mianowicie, zacytuję: „Przeglądanie hipsometrii o stałej skali barw dla Numerycznego Modelu Terenu (NMT) o rozdzielczości 1m, który powstał w wyniki lotniczego skanowania laserowego” 🙂 Brzmi może groźnie, ale to co widać na tym odwzorowaniu terenu jest nie lada gratką nie tylko dla archeologów. Aż żałuję, że nie ma dostępnej możliwości odczytania trzeciego wymiaru z tych danych NMT, zapewne wyjaśniłoby się kilka spornych kwestii na temat różnych wysokości publikowanych już na tym blogu.

Co mnie zaciekawiło w tej całej hipsometrii? Otóż, pisząc krótko, taki model terenu „ogołaca” powierzchnie ze wszelkiego rodzaju roślinności zostawiając tylko ukształtowanie „gruntu” pokazując to co jest niewidoczne np. w terenach leśnych na zdjęciach satelitarnych i lotniczych.

W związku z tym kilka pomysłów na przyszłe wędrówki (i opisy) już się urodziło w głowie. Pierwszy z nich poniżej.


Zamek Radosno

Pozostałości zamku ukryte są w gęstym lesie na żółtym szlaku turystycznym z Sokołowska przez Waligórę do Andrzejówki. Największym zachowanym fragmentem są pozostałości wieży zamku.


Kilkanaście metrów od wieży dostrzec można ślady części mieszkalnej…

… oraz studni.

Z zamku zostało niewiele. Na podstawie pomiarów przeprowadzonych podczas badań archeologicznych w latach 1995-96, powstał wykonany przez Rolanda Mruczka plan zamku z zaznaczeniem istniejących fragmentów.

źródło planu: zamki.pl

Cały teren zamku i okolica jest tak porośnięty lasem, że odszukać go na zdjęciu lotniczym jest niemożliwością.

żródło zdjęcia: geoportal.gov.pl

Z pomocą przychodzi wspomniana na początku cieniowana mapa NMT. Na tym samym obszarze co zdjęcie powyżej widać wyraźnie dawny teren zamkowy zbliżony w kształcie do planu zamku.

źródło mapy: geoportal.gov.pl