Pątniczą ścieżką z Polic nad Metují do Wambierzyc – Część 2.

Do bazyliki w Wambierzycach pielgrzymowali przez stulecia pątnicy z Czech, Moraw, Austrii, Opolskiego i Górnego Śląska. W kulminacyjnym okresie kultu maryjnego co roku przybywało tu ok. 200 tys. pielgrzymów. Istniało kilka dróg, którymi pielgrzymi pieszo podążali do Wambierzyc z różnych kierunków, zwano je potocznie „pątniczymi ścieżkami”. Na trasie pielgrzymek stawiano w wielu miejscach przydrożne krzyże oraz kapliczki będące dla pątników miejscami odpoczynku oraz modlitwy.

Jedną z takich dróg była „Vambeřická cesta” rozpoczynająca się w miejscowości Police nad Metují. Nieznane są początki tradycji pielgrzymowania z tej miejscowości. Ze wzmianek jedynie wiadomo, że po epidemii dżumy w 1585 roku mieszkażcy zobowiązali się corocznie wędrować do sanktuarium w Bardzie. A pod koniec XVII stulecia po rozbudowie sanktuarium w Wambierzycach zaczęto powszechnie pielgrzymować wlaśnie do tego miejsca. Pielgrzymi mogli dojechać od 1875 roku do Polic nad Metui pociągiem. Następnie mieli do pokonania ponad 25 kilometrów na piechotę. Trasa biegła przez wierzchowinę Broumowskich Ścian do do górnego skraju wsi Božanov, następnie poprzez osade Studená Voda w strone granicy panstwowej a po jej przekroczeniu dalej przez Radków do Wambierzyc.

szkic na podstawie map z: archivnimapy.cuzk.cz

Zwyczaj corocznego pielgrzymkowania do Wambierzyc od strony Polic nad Metují uległ całkowitej zmianie po drugiej wojnie światowej. Ostatnia pielgrzymka miała miejsce w 1947 roku, po czym uszczelniono i zamknięto granicę pomiędzy Czechosłowacją i Polską Rzeczpospolitą Ludową.

Po ustaniu pielgrzymowania pątnicza ścieżka na wielu odcinkach przestała istnieć. W niektórych miejscach została ona wręcz zaorana – komunistyczne władze zamieniły ją na łąki i pola.

Ostały się jedynie krzyże i kapliczki. Dzisiaj są one często jedynym widocznym śladem dawnej pielgrzymkowej drogi z Polic nad Metui do Wambierzyc.

fragmenty tekstu na podstawie broszury informacyjnej: „Za poznáním obce Suchý Dul”.


Pątniczą ścieżką z Polic nad Metují do Wambierzyc.

Część 2: odcinek „U Kříže” – „Pelovka”


Pierwszy, prawie trzykilometrowy odcinek nieistniejącej dzisiaj dawnej scieżki pątniczej opisałem we wpisie „Pątniczą ścieżką z Polic nad Metují do Wambierzyc – Część 1„. Wpis zakończyłem dotarciem do miejsca zwanego „U Kříže”.

Tutaj po dotychczasowym przedzieraniu się tylko przez pola i łąki wychodzę w końcu na polną drogę, która będzie mi towarzyszyć przez około 1.5 kilometra. Według starych i współczesnych map przy tej drodze powinienem napotkać trzy krzyże.

źródło mapy: archivnimapy.cuzk.cz


(50°31’34.5″N, 16°16’02.5″E)

źródło mapy: geoportal.gov.cz

Pierwszy z krzyży widzę od razu wychodząc z łąk na wspomnianą polną drogę.

Cokół krzyża zwieńczony jest trupią czaszką…

… poniżej wykuty tekst: „Pozdrawen bud mus gezissi smilug se nad mau dussi”.

Na dole cokołu krzyża widnieje data 1796.

U podstawy niedbale dokuty ‚drogowskaz’ informujący, że do Hejszowiny jest 10 kilometrów.

Taka jeszcze ciekawostka wykuta na głazie przy krzyżu:

Warto jeszcze dodać, że na drzewie obok krzyża powieszono ławeczkę. Zdecydowanie polecam, jeżeli ktoś lubi „pohuśtać się z widokiem na…” 🙂 – w tym przypadku z widokiem na górę Ostaš.

Po krótkim odpoczynku na huśtawce ruszam dalej drogą. Przede mną pojawia się grzbiet Broumowskich Ścian.

 


(50°31’37.5″N, 16°16’21.5″E)

źródło mapy: geoportal.gov.cz

Do następnego w krzyży docieram po kilku minutach.

Jest to Barešův kříž – ciekawe, że to pierwszy z krzyży, który jest oznaczany na mapach ze swoją nazwą własną. Wszystkie dotychczasowe były ‚bezimienne’.

Na szczycie cokołu wykuto postaci aniołków.

Napisy na kamiennym cokole są niestety dzisiaj mocno zatarte.

Odczytuję jedynie datę 1791 wykutą nad ziemią na boku cokołu.

Idę dalej. Dawna pątnicza ścieżka to dzisiaj na tym odcinku szeroka szutrowa droga.


(50°31’43.0″N, 16°16’57.0″E)

źródło mapy: geoportal.gov.cz

Trzeci z krzyży stojących przy drodze nosi nazwę „Cihlářův kříž”.

Krzyż ten ma formę grupy figuralnej i jest z całości z kamienia. Oprócz ukrzyżowania znajdują się równiez wykute postaci.

Zwyczajowa nazwa tego krzyża – „Cihlářův kříž”, wzięła się od nazwiska widniejącego na napisie na tylnej stronie cokołu: „nákladem Anežky králové z Suchdola 183(?) obnoweno od Jan a Josefi Cihlář 1835”.

 


Kilkadziesiąt metrów dalej polna szutrowa droga odbija w lewo w stronę osady Slavný. Jednak według starych map, pątnicza ścieżka prowadziła dalej prosto przez ponad kilometr aż do krawędzi wierzchowiny Broumowskich Ścian. Ten fragment dawnej drogi pielgrzymkowej obecnie nie istnieje. Nanosząc ślad tej drogi ze starych map na współczesną topograficzną widać, że droga biegła w przybliżeniu skrajem łąk i lasu na południu od osady Slavný.

źródło map: archivnimapy.cuzk.cz geoportal.gov.cz

W terenie obecnie nie ma ani śladu po tym fragmencie pątniczej ścieżki.

Pątnicza ścieżka docierała na skraj Broumowskich Ścian mniej więcej w miejscu zwanym „Pelovka”. Tutaj skręcała ona na południe i prowadziła dalej istniejącą do dzisiaj drogą wzdłuz Broumowskich Ścian.

O tym kolejnym odcinku pielgrzymkowej trasy napiszę niebawem 🙂


 

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s