na wschód od Batorówka

Wybrałem się na poranną przechadzkę w poszukiwaniu znaków granic dóbr tym razem w kierunku na wschód i północny wschód od przysiółka Batorówek w Górach Stołowych. Prowadziła tutaj granica (zaznaczona na mapie czerwoną linią) na dużym odcinku zbieżna z obecną linią granicy pomiędzy Szczytną i Chocieszowem.

źródło mapy: historic.place

Pierwszy kamień graniczny napotykam przy niebieskim szlaku turystycznym w pobliżu asfaltowej drogi prowadzącej z Batorówka do Chocieszowa (50°26’40.5″N, 16°26’36.5″E). Na kamieniu oprócz znaku krzyża wykuta cyfra 85:

Przez dłuższą chwilę wędrówki nie zauważyłem nic ciekawego. Już zaczynałem godzić się z tym, że granica tutaj nie była oznaczana na kamieniach. W pewnej chwili ni stąd ni zowąd przy drodze (50°27’00.0″N, 16°26’33.0″E) kamień z krzyżem i liczbą 61:

Po kilkuset metrach kolejny kamień z krzyżem (50°27’04.5″N, 16°26’14.5″E), tym razem bez wykutego numeru.

Docieram do skrzyżowania dróg leśnych (50°27’07.5″N, 16°26’11.5″E). Kamień, który tu stoi okazuje się tym najciekawszym na całej trasie.

Na kamieniu wyryty cały szereg oznaczeń oraz dwa krzyże. Podwójny ryt krzyża może oznaczać, że w przeszłości był tutaj trójstyk granic. Niestety, na żadnej ze starych map, które przeglądnąłem nie zauważyłem by taki trójstyk tutaj istniał.

Oprócz dwóch rytów krzyża na rogu kamienia wykuto cyfry ‚137’ i ‚138’. To granice obrębów leśnych zaznaczonych na powyższej przedwojennej mapie.

Na drugiej stronie kamienia oprócz sporej wielkości krzyża wykuto cyfrę ’52’ (myślę, ze to cyfra z szeregu oznaczeń granicznych, które minąłem) oraz dodatkowo sporej wielkości (i głębokości rytu) cyfra ‚5’ z kropką.

Po następnych kilkuset metrach stara granica biegnąca wzdłuż dróg leśnych zakręcała i biegła stromym zboczem bezimiennej góry o wysokości 689m n.p.m. Stromizna oraz gęsty las jednoznacznie zniechęciła mnie podążaniem wzdłuż linii granicznej. Postanowiłem wejść na tę górę od jej północnej strony, gdzie na mapie była (jak się okazało nieużywana od dziesiątków lat) stara dróżka leśna. Przy tej dróżce stoi pokaźnej wielkości głaz (50°27’19.0″N, 16°26’07.0″E).

Na tym głazie wyryto ‚F. G. 1886’.

Stara dróżka połączyła się w końcu z normalną drogą leśną, którą dotarłem do czerwonego szlaku turystycznego – Głównego Szlaku Sudeckiego (GSS) idącego w tym miejscu od Wambierzyc w stronę Skalnych Grzybów,


Przy GSS stoi kapliczka, którą już kiedyś kilka razy mijałem:

Po raz pierwszy jednak obejrzałem tę kapliczkę z tyłu. Okazało się, że na jej tylnej ścianie znajduje się kilka niewielkich rytów, m.in. daty ‚1829’ oraz ‚1877’.

 


Niektóre z opisanych miejsc znajdują się na terenie Parku Narodowego Gór Stołowych poza znakowanymi szlakami pieszymi.


 

Advertisements

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s