Nad rzeczką Skroda

Skroda jest niewielką rzeczką wpadającą do Nysy Łużyckiej kilka kilometrów na południowy-wschód od miejscowości Łęknica. W swoim dolnym biegu rzeczka przepływa przez obszar utworzonego w 1970 roku rezerwatu „Nad Młyńską Strugą”. Rejon dzisiejszego rezerwatu  w XIX wieku był popularnym miejscem wypoczynkowym okolicznych mieszkańców.

Zerknąłem więc ‚trochę głębiej’ w teren czy jakiekolwiek ślady z tej dawnej popularności zostały.


Kucyk/Klekot (Kutschig) [zn.]

W jednym z zakoli rzeczki Skroda stało kilka budynków.

Była to kolonia „Kutschig”, nazwa najprawdopodobniej pochodziła z serbsko-łużyckiego słowa „kut”, które oznacza „kąt, zakątek”. Po II wojnie światowej nazwę spolszczono na ‚Kucyk’. Na mapach  spotyka się również oznaczenie tego miejsca jako ‚Klekot’

źródło mapy: historic.place

Znajdowały się tutaj młyn, restauracja oraz park. Ogródek piwny przy restauracji ponoć mógł pomieścić 600 osob i bywało, że wszystkie miejsca były zajęte.

Dzisiaj są jeszcze wyraźnie widoczne pozostałości piwnic młyna oraz stary kanał młyński (51°31’14.5″N, 14°48’11.5″E).

Po drugim budynku naprzeciw młyna widoczny jedynie zarys fundamentów.

Przy dawnej drodze przy młynie stoi jeszcze prostokątne ocembrowanie studni.

Na rzeczce nieopodal kolonii „Kutschig”  znajdowała się mala zapora. Spiętrzała ona wodę i powstał w ten sposób zalew gdzie można było popływać łódkami.  Była to kolejna atrakcja zachęcająca do wypoczynku w tym miejscu w XIX wieku.

Warto wspomnieć, że po elektryfikacji kolonii „Kutschig” w okresie międzywojennym zapora została na stałe otwarta a zalew bezpowrotnie zniknął.


Rzeczka Skroda

Kilkadziesiąt metrów od dawnego młyna stara droga prowadząc na wschód dochodzi do rzeki Skroda, znajdował się tutaj most na drugą stronę rzeczki.

Po widocznym na starej mapie drugim moście, położonym na zachód nieopodal młyna nie ma już żadnego śladu.

Jest jeszcze dróżka pomiędzy dwoma mostami (prowadząca do zabudowań „zu Wendish-Musta”) dochodząc nią do rzeczki widać, że najprawdopodobniej był tutaj bród.

Podążając w górę rzeczki mijam jeszcze pozostałości gospodarstwa.

Sama rzeczka Skroda wije się malowniczymi zakolami, bardzo charakterystyczna jest zabarwienie wody: pomarańczowo-czerwone im bardziej w górę rzeczki tym bardziej intensywne.


Młotów (Schrothammer) [zn.]

Docieram do drogi Łęknica-Przewóz, która przecina rzeczkę.

Nieopodal mostu znajdował się drugi młyn – „Schrothammer” (51°31’35.5″N, 14°49’26.5″E). Po II wojnie światowej nazwano to miejsce Młotów.

źródło mapy: historic.place

Ruiny „Schrothammer” ukryte są głęboko w zaroślach. Tutaj też czerwone zabarwienie wody w rzeczce Skroda było naintensywniejsze.

W tym miejscu opuściłem sąsiedztwo rzeczki i ruszyłem drogą w stronę Przewozu. Ale o tym  w osobnym wpisie ‚Pomiędzy Łęknicą i Przewozem’ 🙂


fragmenty tekstu i źródło zdjęć przedwojennych: tablice informacyjne w rezerwacie.

Advertisements

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s