W masywie Skalniaka

Opisane miejsca znajdują się na terenie Parku Narodowego Gór Stołowych poza znakowanymi szlakami pieszymi.


O najwyższym punkcie Skalniaka w Górach Stołowych już swoje zdanie napisałem. Pora na najbliższą okolicę tego szczytu, czyli znalezione ciekawostki w całym masywie Skalniaka.

Opierałem się na różnych źródłach informacji do swoich poszukiwań. Głównym źródłem byli „miejscowi” (za co im ogromnie dziękuję), wśród których spędziłem dłuższą majową chwilę 😉 i rozmowa z nimi. Część wskazówek, gdzie połazić dostarczyła mapa Messtischblatt tych okolic z 1919 roku.

źródło mapy: deutschefotothek.de

A poza tym, kilka odkryć było dziełem przypadku 🙂

Zacznę smutnie od miejsca najbardziej znanego – „Wilde Loch”, czyli popularne „Błędne Skały”. Widok bramek metra i kamer przy wejściu…

… oraz ‚deskostrady’ drogi powrotnej z Błędnych Skał…

…zatrważa mnie, co będzie dalej w tych i innych miejscach rosnącego ruchu ‚turystycznego’.

Dlatego tym bardziej uciekłem w te mniej znane najbliższe okolice.


Ten wpis jak się okazało po napisaniu wyszedł dość długi, stąd na początek krótka lista opisanych miejsc:

Oprócz tej listy, jest jeszcze w tej okolicy Głaz Trzech Krzyży, o którym pisałem na blogu w 2013 roku.


Kamień górniczy z 1857 roku.

Najbardziej tajemnicze „znalezisko” z opisanych. Środek lasu na zboczu kilka minut drogi od szosy w Bukowinie Kłodzkiej, dzisiaj poza wszelkimi drogami i ścieżkami.

Gdyby nie dokładna informacja od miejscowych nie odnalazłbym tego miejsca. Prawdę mówiąc odnalazłem je dopiero za czwartym razem. Wygląda ono tak:

Przekrzywiony kamienny słupek w poszyciu leśnym (50°28’32.5″N 16°16’52.9″E).

Na słupku kamienna inskrypcja.

To tajemnicze dla mnie odkrycie wyjaśniło się po otrzymaniu komentarza od Pana Majeranowskiego po publikacji tego wpisu.

Jak Pan Majeranowski napisał, jest to kamień górniczy pola górniczego. Wyryta jest na nim kupla (znak górniczy), napis „EMJL (albo EMIL). GRB.” oznacza najprawdopodobniej nazwę kopalni: GRB. – Grube (kopalnia), data 1857 jest przypuszczalnie data usadowienia kamienia górniczego w tym miejscu.

Kamienie górnicze stawiane były zazwyczaj w ‚wierzchołkach wielokątów’ obszarów pól górniczych. Potwierdza to mapa górnicza terenów Dolnego Śląska obejmująca fragment okolic Bukowiny Kłodzkiej, gdzie ten kamień się znajduje. Pomimo małej dokładności skanu mapy lokalizacja kamienia pokrywa się z ‚wierzchołkiem’ pola górniczego na mapie.

źródło mapy: MGW w Zabrzu

 


Stary kamieniołom z XIX wieku.

Od obecnie asfaltowej części Drogi Aleksandra (który to asfalt prowadzi dalej do Błędnych Skał), odchodzi w bok w górę zbocza droga leśna. Jest ona dość charakterystyczna, gdyż na dużych odcinkach zachowana została na niej, równa jak na drogi w tym okolicach, kamienna powierzchnia.

Nic w tej kamiennej drodze leśnej dziwnego, gdyż prowadzi ona do ‚źródła’ budulca tejże drogi – starego kamieniołomu z XIX wieku (50°28’08.0″N 16°17’55.0″E).

Kamieniołom nie jest użytkowany już od wielu dziesięcioleci. Stąd jego miejsce przypomina bardziej dzisiaj skalne urwisko…

… z malowniczymi gołoborzami.

Tylko regularny kwadratowy kształt sporej części głazów, przypomina, że to miejsce jest sztucznie stworzone przez człowieka.


Große Brusnice.

Miejsce nazwane na niemieckich mapach jako „Große Brusnice” na powojennych mapach nie jest oznaczane, miejscowi jednak ciągle nazywają je „Duże Brusznice”.

Znajduje się w tym miejscu kilkudziesięciometrowe urwisko (50°28’12.0″N, 16°16’46.0″E). Jest ono zalesione, stąd nie ma żadnych widoków z niego, niemniej jednak widok na przepaść i rosnące na jej prawie pionie (!) drzewa robi mocne wrażenie.



 

U stóp urwiska płynie skalnym wąwozem strumień Czermnica. Na jednym z progów skalnych kilkumetrowy wodospad (50°28’15.0″N, 16°16’47.0″E), na zdjęciu nie jest on imponujący, miejscowi jednak zaznaczyli, że aby zobaczyć atrakcyjność tego wodospadu należy tutaj przyjść po opadach deszczu. Ale deszczu w maju za dużo nie było 😦


Droga Aleksandra.

Droga Aleksandra („Aleksander Weg”) trawersuje zbocze Skalniaka, prowadzi ona z Bukowiny Kłodzkiej do Szosy Stu Zakrętów. Swoją nazwę wzięła od Aleksandra von Magnisa (1751-1817), właściciela dużej części Ziemi Kłodzkiej, także Gór Stołowych.

Na głazach przy Drodze Aleksandra można zauważyć wykute stare znaki krzyża z numerami. Są to najprawdopodobniej dawne znaki graniczne dóbr i włości.




 


Stary Drogowskaz.

Idąc niebieskim szlakiem z Bukowiny Kłodzkiej do Machova, natknąłem się na pozostałości starego drogowskazu na głazie kilkanaście metrów od szlaku (50°28’53.4″N 16°16’54.3″E).

Z drogowskazu zostały dziś tylko wyryte strzałki, napisy już nie istnieją.

 


Ptasia Góra.

Ptasia Góra jest nazwą wierzchołka na wierzchowinie masywu Skalniaka, który to wierzchołek jest praktycznie niezauważalny 🙂 Natomiast jak najbardziej zauważalny jest widok spod Ptasiej Góry (50°28’15.0″N, 16°17’30.0″E). Chyba najlepsza w całej okolicy perspektywa na leżącą w dole Kudowę-Zdrój…

… oraz sięgający na ponad 140 kilometrów widok na ‚równinne’ Czechy (ponoć przy idealnej pogodzie widok jest aż pod Pragę). Niestety pogoda podczas mojej wizyty na Ptasiej Górze ograniczyła widok ledwo poza Nachod 😦


Orlik.

Na koniec wpisu to co obiecałem dzieciakom w Szpitalu Rehabilitacyjnym „Orlik” w Bukowinie Kłodzkiej – zdjęcie szpitala z przecinki linii energetycznej na wierzchowinie Skalniaka 🙂


Reklamy

9 thoughts on “W masywie Skalniaka

  1. Jak zawsze rewelka: opis – zdjęcia – klimacik turystyczno – podróżny… I o to chodzi! I oby tak dalej!
    Pozdrawiam
    Kuba

  2. Bardzo lubię te rejony dlatego dużyyyy plus za ten artykuł: wszystko porządnie obfotografowane i zebrane w jednym miejscu. Brawo!

  3. Kamienny słupek, jak go nazywasz, to kamień górniczy pola górniczego. Jego oznaczenia to: kupla – znak górniczy, litery – nazwa pola (sądzę, że Emil Grube lub Emilia Grube), data – rok ustawienia kamienia w terenie.
    Nic tylko wziąć stare mapy górnicze, sprawdzić co to i poszukać jego „kolegów”.
    O kamieniach górniczych na Górnym Śląsku poczytacie m. in. tu: http://eksploratorzy.com.pl/viewtopic.php?f=21&t=5545 Na str. 3 mój obszerny post. Osoby zainteresowane zapraszam do kontaktu: m.majeranowski@op.pl

  4. Chciałem poinformować o ciekawym miejscu w opisanym kamieniołomie, zwanym „Stołem Ofiarnym” . Czy znalazł Pan to miejsce?

    • Pierwszy raz o tym słyszę, ale dziękuję za tę informację. Następnym razem jak będę w Górach Stołowych podpytam się znajomych ‚miejscowych’. A może Pan ma jakieś szczegóły odnośnie lokalizacji tego „Stołu Ofiarnego”? Prawdę mówiąc jest tam tyle różnych głazów, że bez dokładnych informacji nie sposób zgadnąć który jest tym, o którym Pan pisze. 🙂
      Pozdrawiam.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s